يوسف فرموده : وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها آن زن قصد يوسف كرد و يوسف قصد آن زن ؟ « 1 » و اين سخن كه درباره داود فرموده : وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ و داود دانست كه ما او را امتحان كرديم ؟ « 2 » و اين سخن كه درباره نبى خود محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم فرموده : وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ و در دل چيزى را پنهان مىداشتى كه خداوند آن را آشكار مىكند ، و از مردم مىترسيدى در حالى كه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسى ؟ « 3 » شما با اين آيات چه مىكنيد و چه پاسخى داريد ؟ امام على بن موسى الرضا عليه السّلام فرمود : واى بر تو اى على ! از خدا بترس و زشتىها را به انبياى الهى نسبت مده ، و كتاب خدا را با رأى شخصى خودت تأويل مكن ! خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ هيچ كس تأويل آن را نمىداند جز خدا و راسخان در علم ! « 4 » اما آنچه خداى عز و جل درباره آدم عليه السّلام فرموده : وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى چنين است كه : خداى سبحان آدم را آفريد تا حجت و جانشين او در زمين باشد ، او را براى آن بهشت نيافريده بود ، نافرمانى آدم عليه السّلام در آن بهشت بود نه در اين زمين ، براى آن بود كه تقدير خدا به انجام رسد ، او هنگامى كه به زمين فرود آمد و حجت و خليفه خدا در زمين شد عصمت يافت ، زيرا خداى سبحان فرموده : إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ خداوند آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را برگزيد و بر عالميان برترى داد . « 5 » و اما آنچه درباره يونس فرموده : وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ جز اين نبود كه يونس عليه السّلام مىپنداشت خداى عزيز رزق او را در تنگنا قرار نخواهد داد ، مگر اين سخن خداى عزّ و جلّ را نشنيده‌اى كه فرموده : وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ اما هنگامى كه انسان را امتحان كند و رزق او را كاهش دهد ؟ « 6 » يعنى او را در تنگناى

--> ( 1 ) - يوسف / 24 . ( 2 ) - ص / 24 . ( 3 ) - احزاب / 37 . ( 4 ) - آل عمران / 7 . ( 5 ) - آل عمران / 33 . ( 6 ) - فجر / 16 .